Yalnızlık şiiri - Ömer Seyfettin

Şiir

Yalnızlık

Güneş batmakta… Ovada gecenin
Gölgeleri büyür, büyür, sararır…
Ağaçlıklar, akan sular bir serin
Rüzgar ile dalgalanır, kararır.

Kuşlar ötmez, yuvalar boş, görünmez
Bir ışıltı uzaklarda; yazık ben
Öksüzüm şimdi bu yolda giderken.
Gök bile yıldızlarına bürünmez!

Eski izler, çirkin, korkunç lekeler
Kılavuzluk eder. Zavallı atım
Şüphelenir bu gidişten ve kişner…

Gece gelir, ıssızlık sanki solur
Ve ruhum uyur, uyanır, her adım
Atımın nal sadası ninni olur!..

Ömer Seyfettin

Bu yazıyı sosyal medyada paylaş :



Önceki Şiir << >> Sonraki Şiir

Added by

admin

Subscribe
Bildir
guest

3 Yorum
Eskiler
En Yeniler Beğenilenler
Inline Feedbacks
View all comments
Veli
Veli
5 yıl önce

Kırşehir merkezden ben Veli. Slm paylaşımın valla ilgi uyandırıcı, sosyal medyada paylaştım 16-02-2017 19:11:23

ağla
ağla
2 yıl önce
Reply to  Veli

ağla
ağla
ağla
ağla
ağla

Exo Hamza
Exo Hamza
1 yıl önce

şiir yazma odevim vardı bu siteden bu şiiri yazdım hocam çok begendi teşekkurler emegi gecen herkese

Reklam :