Yıkık Han şiiri - Ömer Seyfettin

Şiir

Yıkık Han

Yaklaşırken yanımdaki kılavuz, “Yok” diyordu
“burada kimse, durmayalım, bu bir yıkık binadır! ”
Yaklaşınca durdum baktım içerisi tam takır,
Koca zaman sert eliyle ezmiş idi bu yurdu.

Ruhuma bir acı, sessiz, garip elem duyurdu,
Etrafında gördüğüm o baldıranlar, o katır
Tırnakları, o kamışlar, o çalılar… Bir ağır
Hasta gibi hepsi sanki baygın uyurdu.

Sonumuzu, akibeti düşünmeye başladım:
“Niçin böyle yürüyeyim, üzüleyim her adım,
“Şu hiçliğe bile bile gidiyorken…” diyerek

Dalıyorum, bir koğuktan beklenilmez bir uçuş,
Bir kahkaha koptu: “Yürü, yaşayana yol gerek…”
Dedi sandım üzerimden gelip geçen bu baykuş…

Ömer Seyfettin

Bu yazıyı sosyal medyada paylaş :



Önceki Şiir << >> Sonraki Şiir

Added by

admin

Subscribe
Bildir
guest

2 Yorum
Eskiler
En Yeniler Beğenilenler
Inline Feedbacks
View all comments
Ahmet
Ahmet
5 yıl önce

Daha güzel şiirler de var

Berke
Berke
5 yıl önce

Bu yazarın şiirlerini çok seviyorum yaa

Reklam :