Yıkık Han şiiri - Ömer Seyfettin

Yıkık Han

Yaklaşırken yanımdaki kılavuz, “Yok” diyordu
“burada kimse, durmayalım, bu bir yıkık binadır! ”
Yaklaşınca durdum baktım içerisi tam takır,
Koca zaman sert eliyle ezmiş idi bu yurdu.

Ruhuma bir acı, sessiz, garip elem duyurdu,
Etrafında gördüğüm o baldıranlar, o katır
Tırnakları, o kamışlar, o çalılar… Bir ağır
Hasta gibi hepsi sanki baygın uyurdu.

Sonumuzu, akibeti düşünmeye başladım:
“Niçin böyle yürüyeyim, üzüleyim her adım,
“Şu hiçliğe bile bile gidiyorken…” diyerek

Dalıyorum, bir koğuktan beklenilmez bir uçuş,
Bir kahkaha koptu: “Yürü, yaşayana yol gerek…”
Dedi sandım üzerimden gelip geçen bu baykuş…

Ömer Seyfettin

Bu yazıyı sosyal medyada paylaş :



Önceki Şiir << >> Sonraki Şiir

Added by

admin

2
Kimler Neler Demiş?

avatar
2 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
BerkeAhmet Recent comment authors
  Subscribe  
En Yeniler Eskiler Beğenilenler
Bildir
Ahmet
Ziyaretçi
Ahmet

Daha güzel şiirler de var

Berke
Ziyaretçi
Berke

Bu yazarın şiirlerini çok seviyorum yaa

Reklam :