Şiir

Yıkık Han

Yaklaşırken yanımdaki kılavuz, “Yok” diyordu
“burada kimse, durmayalım, bu bir yıkık binadır! ”
Yaklaşınca durdum baktım içerisi tam takır,
Koca zaman sert eliyle ezmiş idi bu yurdu.

Ruhuma bir acı, sessiz, garip elem duyurdu,
Etrafında gördüğüm o baldıranlar, o katır
Tırnakları, o kamışlar, o çalılar… Bir ağır
Hasta gibi hepsi sanki baygın uyurdu.

Sonumuzu, akibeti düşünmeye başladım:
“Niçin böyle yürüyeyim, üzüleyim her adım,
“Şu hiçliğe bile bile gidiyorken…” diyerek

Dalıyorum, bir koğuktan beklenilmez bir uçuş,
Bir kahkaha koptu: “Yürü, yaşayana yol gerek…”
Dedi sandım üzerimden gelip geçen bu baykuş…

Ömer Seyfettin

Bu yazıyı sosyal medyada paylaş :



Önceki Şiir << >> Sonraki Şiir

Added by

admin

2
Kimler Neler Demiş?

avatar
2 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
Berke Ahmet Recent comment authors
  Subscribe  
En Yeniler Eskiler Beğenilenler
Bildir
Ahmet
Ziyaretçi
Ahmet

Daha güzel şiirler de var

Berke
Ziyaretçi
Berke

Bu yazarın şiirlerini çok seviyorum yaa

Reklam :