Yolculuk şiiri - Orhan Seyfi Orhon

Şiir

Yolculuk

Veda ettim gençliğimin gamsız geçen rüyasına,
Çıktım aşkın nihayeti bulunmayan sahrasına.

Bilmiyordum yol neresi? Varacağım yer neresi?
Dayanarak gidiyordum ilhamımın asâsına.

Bu sahranın kanat germiş her yerine ıssızlıklar,
Ufuklardan yalnız iki yıldız dogmuş semasına.

İki yıldız.. işte benim rehberim bu, yürüyordum;
Nihayetsiz gecelerin daldım zulmet deryasına.

Yürüyordum; dağlar geçip, uçurumlar atlıyordum,
Tâbi oldum saçlarımda esen sevda havasına.

Yürüyordum, gök gürlüyor.. yürüyordum, fırtına var,
Türüyordum, göğüs germiş bu dağların borasına,
Bir ses duydum uzaklardan: “Seyfi, diyor, bir âfetin
“Düştün siyah gözlerinin yine kara sevdasına!”

Orhan Seyfi Orhon

Bu yazıyı sosyal medyada paylaş :



Önceki Şiir << >> Sonraki Şiir

Added by

admin

Subscribe
Bildir
guest

3 Yorum
Eskiler
En Yeniler Beğenilenler
Inline Feedbacks
View all comments
Sevgi
Sevgi
5 yıl önce

Ödevlerimde kullandığım bir şiir

Kandemir
Kandemir
5 yıl önce

Siirt merkezden ben Kandemir. Merhaba web sitesi valla hayran bıraktı, twitter da paylaştım 24-02-2017 07:29:56

Akın
Akın
5 yıl önce

Ödevlerimde kullandığım bir şiir

Reklam :